‘Docenten en begeleiders zijn cruciaal voor een goede socialisatie’

Politie en Wetenschap heeft vandaag het onderzoeksrapport ‘Politieagent worden. Socialiseren in de wereld van de politie’ gepubliceerd. Het onderzoek is uitgevoerd door Twynstra Gudde en Bureau Landman, in opdracht van Politie en Wetenschap. ‘Dit rapport laat zien dat we op dit gebied niet rustig achterover moeten leunen’, zegt Leonard Kok, directeur Politieacademie, in een reactie.

Uit het onderzoek blijkt dat de socialisatie van nieuwkomers binnen de politie een geleidelijk proces is. Waarin burgers stap voor stap de rol van politieagent aannemen. In het begin voelt de aspirant zich vooral een burger in uniform. Maar gaandeweg ontwikkelt zich identificatie met het beroep. Tijdens en na de opleiding groeit de professionele bekwaamheid en het gevoel van verbondenheid met de organisatie.

Gezamenlijke verantwoordelijkheid

Opleiding en vorming van politiemensen zijn gezamenlijke verantwoordelijkheden van de Politieacademie en de politie, zegt Leonard. ‘Studenten starten bij ons. Daarna begeleiden collega's in de politiepraktijk hen verder. Zo krijgen we niet alleen theoretisch goed geschoolde en gevormde nieuwe agenten. Maar ook agenten die hebben geleerd hun opleiding in de praktijk te brengen.’

Politieonderwijs heeft een aantal functies: kennis opdoen, vaardigheden aanleren en vorming. Dat gebeurt niet eenmalig. Leonard: ‘Politiemensen (zowel de nieuwe als de ervaren collega’s) bevinden zich in de comfortabele positie dat zij een leven lang mogen leren. De Politieacademie biedt dan ook een rijk aanbod aan trainingen en vakspecialistisch onderwijs.’

Student en werk

Het rapport van Politie en Wetenschap laat zien hoe de reis van de nieuwe collega er uit ziet. En hoe de nieuwe collega en de werkomgeving zich tot elkaar moeten gaan verhouden. Het blijkt heel spannend om in een omgeving te gaan werken, waar het groepsgevoel zo belangrijk is. Kom ik er wel tussen? 

De sociale integratie binnen het korps verloopt stapsgewijs, blijkt uit het rapport. Nieuwkomers observeren eerst vooral. Later nemen zij actief deel aan gesprekken, humor en omgangsvormen. Het gevoel erbij te horen varieert: sommigen ervaren aansluiting als vanzelfsprekend, anderen blijven twijfelen of ze echt passen in de politiecultuur.

Leonard: ‘De omgeving kan de nieuwe collega beïnvloeden, maar ook andersom. De uitdaging voor de Politieacademie én de politie, is het creëren van ruimte voor de nieuwe collega om zich te ontwikkelen op een manier die bij hem of haar past. Politie voor Iedereen is een belangrijk voorbeeld. Kan iemand zichzelf zijn, maar kan hij of zij ook werken in een groep die divers is? Of wat gebeurt er met studenten als ze landen in teams die helemaal niet divers zijn?’

Docenten en begeleiders koesteren

Leonard: ‘De Politieacademie en de politie steken met recht veel energie in de begeleiding van studenten. Als eerste zijn er de docenten. Zij bieden de studenten een omgeving om te leren, te oefenen, maar ook om te spreken over hun eigenheid, hun opvattingen en ethiek. Studenten komen op die manier niet alleen gevormd en getraind, maar ook in hun eigenheid en gewetensvol aan de start in de praktijk.’

Hij benadrukt dat het daarna aan de praktijkbegeleider is om deze nieuwe collega’s een goede plek te laten krijgen in het team. ‘Als er één boodschap is die we uit dit onderzoek zouden moeten meenemen, dan is het wel dat we onze docenten en praktijkbegeleiders moeten koesteren. Ook door te investeren in hun professionalisering als docent en begeleider. 

Studenten moeten zelf hun weg vinden, maar docenten en begeleiders zijn cruciaal. Ik vind het echt een plus op je cv, als je deze klus op je neemt. Het is belangrijk werk en het is lonend om nieuwe collega’s hun plek te zien innemen. Maar het is wel hard werken. Want er staat spanning op die socialisatie. Dat heeft het onderzoek goed laten zien.’