Boek ‘Politieagent worden’ gepresenteerd op Politieacademie

Bij de Politieacademie in Apeldoorn is vandaag het boek ‘Politieagent worden’ gepresenteerd. Wouter Landman, Hendrik Sollie en Vere König deden vier jaar lang onderzoek naar nieuwkomers in de politieorganisatie. Hoe ervaren studenten de opleiding? Welke veranderingen maken ze door als persoon? En hoe vinden ze hun plek in een basisteam?

Wouter Landman en Hendrik Sollie gaven de aanwezigen een uitleg op het onderzoek. Maike Gieling, lector Diversiteit en divers vakmanschap, leidde hierna een panelgesprek in. Vanuit verschillende perspectieven gingen deskundigen met elkaar in gesprek. Ze spraken over de vraag hoe je het socialisatie- en vormingsproces van burger naar politieagent kan beïnvloeden.

Na dit gesprek reikten de schrijvers het boek uit aan Leonard Kok, directeur Politieacademie en aan Wilbert Paulissen, namens de korpsleiding. ‘Ik vond het interessant om te lezen dat dit onderzoek ook laat zien dat praktijkbegeleiders het belangrijkst zijn bij de socialisatie,’ zei Leonard.

‘Natuurlijk zijn docenten hartstikke belangrijk bij de eerste stappen die nieuwe collega’s zetten. Maar bij socialisering gaat het om praktijkbegeleiders. En dus is voor de ontwikkeling van die functie veel meer aandacht nodig. Ik ben er heel erg blij mee dat wij als Politieacademie met onze eigen docenten de opleiding van praktijkbegeleiders nu ook zelf gaan doen.’

‘Ik vond het ook heel interessant om te lezen over politiecultuur. Wat onderzoeker Piet van Reenen ook al zei: die blijkt eigenlijk niet of maar weinig te veranderen. Dat is eigenlijk een beetje treurig. Want er zijn heel mooie dingen over te vertellen over die cultuur. Maar er zitten ook negatieve randjes aan.’

‘Als die cultuur moeilijk te veranderen is, dan zijn er nu kansen om daar toch iets aan proberen te doen. Dit komt door de grote aantallen medewerkers die nu instromen. Om naast het meegeven van vorming, ook de in de boek genoemde ‘vervorming’ en verharding tegen te gaan. Als die soms overgaat in ‘verrechtsing’, dan is er wat aan de hand. Stellen wij nieuwe collega’s voldoende in staat om onbevangen naar de wereld te blijven kijken?’

‘In onze net uitgebrachte nieuwe Strategische Agenda hebben vorming en dus Politie voor Iedereen een heel belangrijke plek. Welke bagage geven we collega’s mee om ze stevig te laten staan? In een wereld waarin meer aan de hand is dan ooit? Waarin veranderingen sneller gaan dan ooit? Ik worstel daar wel eens mee, ook als ik zie wat politiemensen allemaal in de praktijk meemaken. Meer dan vijf procent van de collega’s loopt in zijn of haar carrière mentale blessures op. Hoe leren wij ze om met die risico’s om te gaan?’

‘Dit onderzoek ging over ons ‘oude’ onderwijs. Het onderwijs dat daarna is gekomen, PO21, is een heel andere manier van onderwijs. Het reflecteren speelt daarin een belangrijke rol. Daarnaast zijn er ook andere grote veranderingen in ons onderwijs. Wat betekent dat voor de socialisatieprocessen? Dat is een indringende vraag die om vervolgonderzoek vraagt.’