Rianne krijgt een melding dat er een man radeloos thuis zit met zijn dronken vrouw

Politiestudent Rianne en haar collega’s kregen een melding dat er een man radeloos thuis zat met zijn dronken vrouw. Hij wilde graag dat zijn vrouw hulp kreeg, want hij wist niet meer wat hij nog kon doen. De melding gaf maar weinig informatie over de situatie. Het was onduidelijk wat Rianne en haar collega’s zouden aantreffen. Het enige dat ze wisten, was dat er ruzie was tussen een man en een vrouw, en dat er sprake was van een alcoholverslaving. Maar dat was wat de man vertelde.

‘We kwamen met z’n drieën bij een huis aan. Ik was samen met een collega en met mijn praktijkbegeleider. De man die gebeld had, deed open. In het begin gingen mijn collega’s en ik het gesprek met hem aan. Hij vertelde ons heel veel in één keer; het was net alsof de kurk van de fles ging.'

'De vrouw was twee jaar geleden door een ziekte arbeidsongeschikt geworden, en daar had ze het heel moeilijk mee. Ze hield van haar baan en haar carrière. Doordat ze niet meer kon werken, was ze gaan drinken om de pijn te minder erg te maken.’

‘Omdat we in totaal met drie collega’s waren, en ik de enige vrouw was, werd besloten dat ik naar boven zou gaan, waar de vrouw zat. Ik wist dat ik heel voorzichtig contact moest leggen, want iemand met alcohol op kan onverwachts heel boos worden. Dan komt het echt aan op de gespreksvaardigheden die je tijdens de opleiding hebt geleerd.' 

'Bijvoorbeeld het toepassen van de LSD-methode: luisteren, samenvatten en doorvragen. Op die manier weet de ander dat je echt luistert. En je moet in eerste instantie altijd op gepaste afstand blijven; het gaat immers ook om je eigen veiligheid. Tegelijk wil je het vertrouwen van de persoon tegenover je winnen. Dat is soms best lastig met een uniform aan, want veel mensen denken dan dat ze opgepakt gaan worden.’

De rust bewaren

‘Het lukte me om een gesprek met de vrouw aan te knopen. Ik kon haar laten weten dat ik er voor haar was. Dat deed ik vooral door de rust te bewaren en mijn non-verbale communicatie onder controle te houden, zodat ze merkte dat ik haar wilde helpen. Ze had alcohol op, maar ik voelde aan dat ze geen onvoorspelbaar gedrag zou vertonen. Het was ook meteen duidelijk dat de ruzie tussen haar en haar man niet fysiek was geweest en dat er geen sprake was van huiselijk geweld.’

‘De vrouw zat in zak en as door de hele situatie. Ze wilde letterlijk haar verdriet wegdrinken. Dat is natuurlijk heel verdrietig. Ik kon het ook wel begrijpen dat ze dat deed. Een baan hebben en een carrière opbouwen is voor mij ook belangrijk, dus ik begreep haar echt wel. En dat is denk ik ook wat ik uitstraalde, waardoor zij zich door mij als agent begrepen voelde.’

‘We zijn daar in totaal twee uur geweest. Tijdens de opleiding is dat wel anders: elke simulatie, hoe heftig ook, duurt meestal maar zo’n twintig minuten, en dan is het klaar. Je wordt wel voorbereid op extreme situaties, maar niet op het feit dat een gesprek zo lang en zo intens kan zijn.’

‘De vrouw wilde hulp te accepteren’

‘Uiteindelijk wilde de vrouw hulp accepteren en gingen we op een goede manier weg. We hebben de nodige meldingen kunnen uitzetten voor haar en haar gezin. Zo werd ze de volgende ochtend meteen door Veilig Thuis gebeld; zij zetten een lijntje uit naar de GGZ, een instantie die gespecialiseerd is in verslavingsproblematiek.'

'We hebben haar ook geadviseerd contact op te nemen met haar huisarts. En we hebben een melding gemaakt bij de wijkagent en de gemeente. Die kan op een later moment helpen via bijvoorbeeld maatschappelijk werk. Tijdens de opleiding leer je ook hoe je deze stappen kunt zetten.’

‘Ik kwam die dag best wel moe, maar voldaan thuis. Dit zijn van die momenten waarop je weet en voelt dat je als politieagent echt het verschil kunt maken. Elke situatie die ik in mijn werk tegenkom is anders. Sommige mensen zijn heel vriendelijk terwijl je ze aanspreekt op iets en sommigen gaan helemaal los. Je weet van tevoren nooit hoe iemand reageert: dat kun je aan de buitenkant gewoon niet zien.’