Marianne houdt de AED op schoot als ze naar een melding rijdt

Politiestudent Marianne en haar collega’s krijgen een melding van een reanimatie. Het gaat om een jonge man van begin dertig. In de auto bereiden ze de Doel Aanpak Analyse voor. Dat betekent dat ze, terwijl ze naar de plek toerijden, kort doorspreken wie wat doet. Marianne heeft haar blauwe handschoenen aan en houdt de AED op schoot. Ze denkt op het punt te staan haar eerste reanimatie te doen.

Wie het eerste aankomt, begint met reanimeren

‘We zaten met drie collega’s in de auto toen er een melding binnenkwam van een reanimatie. Dan gaan we meteen met de sirenes aan rijden. De brandweer was ook al onderweg. Dat is altijd zo bij een reanimatie: de brandweer rijdt namelijk ook met een AED in de auto. Wie dan het eerst aankomt, begint met reanimeren. We wisten alleen dat een vrouw had gebeld en dat zij al ter plaatse was. Tijdens het rijden gaat er dan wel even door me heen dat begin dertig erg jong is. We rijden altijd al hard bij een melding, maar dan gaan we wel een tandje harder.’

‘Een brandweerman stond ons al bij de deur op te wachten. Hij zei dat zijn collega’s al aan het reanimeren waren. Mijn collega ging naar de mensen die met de reanimatie bezig waren. Ik ging naar de aanwezige vrouw toe. Zij was aangeslagen en verdrietig, maar wel aanspreekbaar. Ik vroeg eerst of ze kon vertellen wat er gebeurd was, want uit de melding werd niet helemaal duidelijk hoe ze de man had gevonden en wat hun onderlinge relatie was.’

‘Ze vertelde dat ze de ex-vrouw was van de man en dat ze die dag een afspraak hadden. Omdat hij niet was komen opdagen, ging ze naar zijn huis. De man had eerder aangegeven dat hij zich mentaal niet goed voelde, dus maakte de ex-vrouw zich zorgen.’

Niet meer in leven

‘Na een minuut of vijf arriveerde de ambulance ook bij het huis. Helaas vertelde een ambulancebroeder na een paar minuten al dat het te laat was en dat de man was overleden. Hij vertelde ook dat hij al een paar uur eerder was overleden. Bij aankomst had ik de man op de grond zien liggen. Ik had al het gevoel dat hij niet meer in leven was. Toch reanimeren we altijd. De vrouw had zelf ook al gezien dat de man overleden was, vertelde ze me later.’

‘En dan verandert een reanimatie dus in een plaats delict. Want hoe is de man dan overleden? Als iemand al overleden is bij aankomst, spreken we van een ‘doding’ en moet de politie onderzoek doen. Dan zetten we het huis af en stellen we alle sporen veilig. We vullen ook een lijst in met wie waar heeft gestaan en wie wat heeft aangeraakt. Het was voor mij de eerste keer dat ik op een plaats delict kwam, dus ik moest echt aan veel dingen denken.’

‘Ik raakte niet in paniek toen het een plaats delict werd. Ik dacht eigenlijk heel praktisch na: ‘wat moet ik doen?’. En ik ben er niet alleen. Op de opleiding leren we dat we een eigen rol hebben en dat er een vaste taakverdeling is binnen het team. Ik moest wel even schakelen hoor, omdat ik dacht: ‘ja, dit is de werkelijkheid, en dit is ook niet de laatste keer dat ik dit ga meemaken.’ Een reanimatie is één ding. Maar als het een plaats delict wordt, is het toch echt anders.’

‘We zijn uiteindelijk een halve dag met deze casus bezig geweest. De man had eerder tegen zijn ex-vrouw gezegd dat hij mentale problemen had en aan suïcide dacht. Dat bleek het uiteindelijk ook te zijn. Zij had echter niet verwacht dat hij het echt zou doen. Terug op het bureau hebben we er met collega’s over gepraat, want het was best wel een aparte situatie. En het was ook mijn eerste keer dat een casus een plaats delict werd. Tegelijk was het ook leerzaam, omdat ik allerlei nieuwe dingen zag en leerde. Tijdens de opleiding leren we ons al mentaal en visueel voor te bereiden op wat we kunnen aantreffen bij een melding. Dat heeft me nu echt geholpen.’