'Ik vind hulp verlenen leuker dan boeven vangen' Dante is 23 jaar en student aan de Politieacademie in Rotterdam. We zien hem in aflevering drie van het tweede seizoen van Blauw zijn entree maken. Hij is daar nog wat verlegen, maar dat is hij nu niet meer. Hij stelt zich graag aan jullie voor. ‘Voordat ik bij de politie solliciteerde, deed ik een sportopleiding. Ik sportte toentertijd ook op hoog niveau. Ik wilde ook aan mijn toekomst denken en een maatschappelijke carrière opbouwen. Zo ben ik uiteindelijk bij de politie terechtgekomen.’ 'De mens achter het uniform' ‘Ik heb meegedaan aan Blauw, omdat ik seizoen één ook had gezien. Hierin zag ik heel duidelijk de mensen achter het uniform. Dat wilde ik nu ook laten zien: ik ben als politieagent ook een mens en voel emoties, ook als ik een uniform aanheb.’ ‘Ik vind vooral de actie en spanning leuk. Maar ik vind het belangrijkste om mensen te kunnen helpen. Dat vind ik leuker dan boeven vangen. Ik wil er zijn voor mensen die ons nodig hebben. Vooral mensen die letterlijk de hulp van de politie nodig hebben. Bijvoorbeeld mensen die gewond zijn, die help ik graag. En ja, dan zou je kunnen denken dat ik dan beter op de ambulance zou kunnen zitten, maar daar heb je dat stukje actie van politiewerk niet.’ ❛❛ Je zou kunnen denken dat ik dan beter op de ambulance zou kunnen zitten, maar daar heb je dat stukje actie van politiewerk niet. 'Redder in nood' Het boevenvangen. Ja, ik vind dat oprecht wat minder leuk. Dat heeft vooral te maken met het feit dat je dan vaak de boeman bent. Je krijgt dan soms vervelende dingen naar je hoofd geslingerd. Als hulpverlener ben je de ‘redder’ in nood en dan bedanken mensen je ook. ‘ ‘Ik zie mezelf echt als een toegankelijk en verbindend persoon. En dat past dus precies bij het helpen wat ik graag doe. Ik heb onlangs naar mijn idee echt het verschil gemaakt in een casus met huiselijk geweld. Er was een man die zowel zijn vrouw als dochter sloeg. In eerste instantie wilde de vrouw er niet over praten, maar door een luisterend oor te bieden én advies te geven, heb ik haar uiteindelijk kunnen helpen. De man is aangehouden en voor de vrouw heb ik opvang kunnen regelen.’ ‘Het politiewerk vind ik uniek, omdat wij als organisatie uniek zijn. Er is maar één politie en die moet iedereen hulp verlenen. Ik vind dat mooi, want door die unieke positie hebben we een onmisbare positie.’ Fotocredits: AVROTROS