Ik moet af en toe nog leren mijn gezag te laten gelden Als je een verbinder bent, is dat een mooie en goede eigenschap. Maar als je aspirant bij de politie bent, kan dat soms ook lastig zijn. Want je moet dan ook je gezag kunnen laten gelden. Lisa (25) begon vorig jaar met de politieopleiding aan de Politieacademie in Rotterdam. Ze loopt inmiddels mee in de praktijk. Daar leert ze haar grenzen stellen én duidelijk zijn. ‘Toen ik voor het eerst interesse in de politie kreeg, was ik nog maar zeventien jaar. Op een voorlichtingsavond bij de Politieacademie vertelde een recruiter mij dat ik eigenlijk nog erg jong was. Hij zei letterlijk: ‘Je kunt wel solliciteren, maar je mag je nog wat meer ontwikkelen’. Daar had hij helemaal gelijk in. Ik heb een zachte persoonlijkheid en moet af en toe nog leren mijn gezag te laten gelden. Van nature maak ik graag contact met mensen en hou ik van verbinden. Maar soms moet ik ook doorpakken.’ ‘Een paar weken geleden kreeg ik samen met mijn collega een melding van een buitensluiting. Dat gebeurt wel vaker: iemand gaat de deur uit zonder sleutel of de voordeur waait dicht. Alleen zaten er in dit geval twee kleine kinderen binnen, dus de meldkamer riep ons op.’ ❛❛ Ik zag meteen waarom ze me eigenlijk niet binnen wilde laten. ‘Bij het appartement stond de moeder al op ons te wachten. We konden de deur gelukkig snel openmaken. Ik wilde de melding daarna afhandelen door met het papierwerk te beginnen. Dus ik vroeg de vrouw om haar identiteitsbewijs (ID). Ze deed een beetje vreemd toen ik mee naar binnen wilde lopen. Toen ze zei dat haar ID in de keuken lag, liep ik wel gewoon mee naar binnen. En zag ik meteen waarom ze me eigenlijk niet binnen wilde laten.’ 'Overal lagen spullen!' ‘Het was binnen niet bepaald netjes. Ik druk me nu voorzichtig uit, want iedereen leeft op z’n eigen manier. Maar deze situatie had ik nog nooit eerder gezien: overal lagen spullen! Zo erg dat je de vloer niet meer kon zien; laat staan dat je op de bank kon zitten. En de keuken waar haar ID lag, lag vol met rotzooi. Eerlijk gezegd rook het in huis ook niet fris.’ ‘Ik dacht meteen: dit kan echt niet, dit is geen goede leefomgeving voor kinderen, maar ook niet voor haar. Ik besloot een zorgmelding te maken en dit ook duidelijk tegen de vrouw te zeggen. Zij vertelde me dat haar man steeds spullen mee naar huis nam. Eerder had ik misschien met haar meegepraat en me weg laten sturen. Nu zag ik echt de noodzaak om daadkrachtig te zijn.’ ‘Ik vertelde de vrouw dat ik me zorgen maakte om de situatie, om haar en haar kinderen. Ik zei letterlijk: ‘jij gaat hulp krijgen’. Uiteindelijk vertelde ze dat ze die hulp al eerder had gehad, maar dat dit toen op niets uitliep.’ ‘Ik had ook één van de kindjes vast die zat te huilen. Dat vond ik best wel lastig. Ik probeerde me in te beelden hoe het voor dat kind zou zijn om zo op te groeien. Ik verplaatste me in het kind en vroeg de vrouw ook hoe het kwam dat het huis niet netjes was. Ze vertelde dat ze het zelf niet goed meer aankon.’ Veilig Thuis ‘Tijdens de lessen over Veilig Thuis* worden zulke slordige huishoudens weleens omschreven, maar ik had het nooit eerder gezien. Thuis ben ik ontzettend opgeruimd. En nu zat ik in een situatie zoals die tijdens de lessen op school was voorgesteld. Dat is best heftig. Ik ben blij dat ik doorpakte, zodat dit gezin nu hulp krijgt. Dit heb ik mede te danken aan de algemeen juridische lessen. Daar leer je wat de wetten en je bevoegdheden zijn. Dus ik wist dat ik even door kon vragen naar haar ID, waardoor ik binnen kon komen. Als je duidelijk hebt wat je mag en kan, voel je je ook beter in wat je aan het doen bent.’ *Veilig Thuis is een organisatie die advies en ondersteuning biedt bij huiselijk geweld en kindermishandeling; zowel aan slachtoffers, plegers, omstanders als professionals. In dit geval was er geen sprake van huiselijk geweld of kindermishandeling.