Ooit stond in de grote tuin van de Politieacademie een garage. Deze was uit de periode dat de Duitse bezetter in het gebouw zat. Op die plek ontstond later een reservoir om regenwater in op te vangen.
Nu is het een plek tussen de bomen met bankjes en een mooi onderhouden vijver. Een plek waar mensen kunnen zitten om na te denken en stil te zijn. Want soms dwingt het politievak tot reflectie en even niets zeggen.
Het werk brengt agenten in contact met de hardheid van de samenleving, met ontreddering van mensen. Als politieprofessional moet je dingen doen die geen mens zou willen doen. Bijvoorbeeld geweld gebruiken of een stap naar het gevaar zetten in plaats van ervan weg te vluchten.
Bij de politie kijken we naar elkaar om. Collega’s zorgen voor elkaar en er is uitgebreide hulpverlening. Toch moet je uiteindelijk met alle hulp die er is zelf herstellen en op krachten komen. Politiemensen zijn krachtig en veerkrachtig en meestal blijven zij overeind. Maar het zijn ook mensen. En soms lukt het allemaal niet en zien mensen maar één fatale uitweg.
Daarom is er deze Spiegelvijver. Om aan hen te denken die door suïcide zijn overleden. Om stil te staan. En stil te zijn.
We gebruiken cookies om de website goed te laten werken. En om het gebruik van de website te analyseren. Dit doen we volledig anoniem. Met jouw toestemming plaatsen we ook cookies van derden. Je gaat hiermee akkoord als je op ‘accepteren’ klikt. Klik je op ‘weigeren’? Dan plaatst de website deze cookies niet. Meer informatie over het gebruik van cookies op politieacademie.nl lees je in onze cookieverklaring.